Florencja, epitafium Stanislao Bechiego (Firenze, Epitafio di Stanislao Bechi)

LOKALIZACJA: Włochy (Italy)

AUTOR: Teofil Lenartowicz

Lokalizacja/Adreskościół Santa Croce/Piazza Santa Croce, 16, 50122 Florencja

Data powstania: projekt: 1881-1882, odsłonięcie: 18.02.1882

Dane techniczne: odlew brązowy; relief: 63 x 90 cm; obramienie marmurowe 

Opis:

To interesujące, realistyczne epitafium, umieszczone w krużgankach bazyliki Santa Croce, składa się z reliefu z kompozycją wielopostaciową, ujętego w architektoniczno-rzeźbiarskie obramienie. Relief przedstawia scenę przed egzekucją: „chwilę, kiedy mu wyrok czytają na palcu stracenia, dół kopią, a drudzy słup utwierdzają w ziemi, do którego ma być przywiązany, 12 sołdatów i oficer przygotowują się do operacji (list T. Lenartowicza do J.I.Kraszewskiego z 6 stycznia 1881).     

 Zakomponowany został w oparciu o relację naocznego świadka wydarzenia, Izabeli Zbiegniewskiej: rosyjski żołnierz odczytuje wyrok powstańcowi, grabarz kopie grób, a pluton egzekucyjny oczekuje na rozkaz; u stóp skazańca leży porzucona konfederatka – symbol przerwanego czynu zbrojnego. Jest to jedyna praca rzeźbiarska Lenartowicza poświęcona powstaniu styczniowemu. W prostym, klasycyzującym obramieniu – wyraźnie różniącym się formą od reliefu – Lenartowicz umieścił cztery symboliczne postacie. U góry, na osi, na wpół leżącego nagiego Chronosa czytającego księgę życia (?), na dole pod reliefem, leżącego lwa – symbol nieśmiertelności i męstwa. Z lewej Anioła Wieczności stojącego na kuli ziemskiej, wskazującego ręką na Ducha Świętego, z prawej stojącą na hemisferze personifikację sprawiedliwości, zdejmującą opaskę z oczu, trzymającą w ręce wagę. Całość zwieńczona jest prostym krzyżem wyłaniającym się z akroterionu.

Stanisłao Bechi (1828–1863), Włoch, garybaldczyk, oficer; dowodził oddziałem powstańczym w okolicy Włocławka, zdradzony wpadł w ręce Rosjan, na osobisty rozkaz Berga został publicznie rozstrzelany 17 grudnia 1863. Trzy doby poprzedzające egzekucję spędziła z nim Izabela Zbiegniewska z przyjaciółkami: Emilią Bockowa i Cecylią Różąńską. Po śmierci Bechiego opiekowała się jego żoną i dziećmi mieszkającymi we Florencji. Z inicjatywy Zbiegniewskiej, Lenartowicz wykonał ów pomnik.      

A. Król, Teofil Lenartowicz-rzeźbiarz, Kraków 1993, s. 78–80, nr 114, il. I/45; A. Król, Obrazy śmierci w sztuce polskiej XIX i XX wieku, Kraków 2000. 


w posiadaniu rodziny Bechiego we Florencji.

Autor opracowania

Anna Król